niat..

kwn sy pernah berkata, "aku tulis kt blog nie act. nak luahkan apa yg aku rase. cz somtyms aku xleh na luah ape yg aku rase." lebih kurang la tue.. giler gak ar cz smpai sekarang xtau2 nape mempunyai blog. bkn salah pn. bkn kne bayar. aissss....

then sy pn mnjawap, "aku pn same la jugak tp kdg2 aku rase sgan gak ar nak tulis, nnt org tahu la ape aku rase kn.".

then kwn sy berkata lg, "cuba ko bce blog aku, somtymes ko boleh reka crite tau nak sampai apa ko rse mira. if it's not going to be good but at least la ko feel better..........."..

pnjng lg crite nye kalu sy na tulis.

menurut beliau, dy dlm proses nk memperbaiki cara tulisan. katanya mahu menjadikan blognya dibacai ramai. jd sy mula berfikir. blog bagaimanakah yg ingin pembaca baca.? perlukah sy meluahkan semua yg sy rase.? btol kah sy akn rasa lebih baik... ermm..

jadi sy mula berfikir untuk menjadikan blog sy sebagai teman mencurah perasaan. almaklumlah. nak bercerita ngn ma ngn ayh pn rasa segan. sbbnye sy fikir sepatutnya sy nie dah mampu na fikir akan rasionalnya sesuatu perkara. sy cuba mendewasakan diri sy sendiri walaupun kdg2 sy xmampu. sungguh. sgt xmampu. maaflah kerana menulis dalam keadaan jiwa xtenteram.

xpelah. sy ubah sedikit2. sy akn cuba fikirkan gaya bahasa terbaik untuk mencerminkan perasaan sy..untuk rakan2 yg sy syg sekalian. maaflah mendahulukan blog daripada telinga kalian untuk mendengar. sungguh.! bukan apa. semuanya atas kelemahan sy untuk berkongsi duka. kerana pada pndngannya, kalian juga mempunyai masalah tersendiri.bkn diri ini untuk membebankan kalian. harapnya kalian faham.......